Witam,
Czesto czytam to forum i dodaje mi sil. Pisalam rzadko. Ale dzis…. Do rzeczy:
Od niemal roku jestem w zwiazku i mam powazny problem z bliskoscia. Na poczatku bylo ok, ale teraz, kiedy zaangazowanie rosnie – rosnie rowniez problem.
Co jakis czas dopadaja mnie watpliwosci dotyczacejego uczciwosci lub motywacji do bycia w tym zwiazku. Wykonuje wtedy jakis piruet, zwrot w relacji i np zmieniam termin nastepnego spotkania (mieszkamy w roznych miastach i umawiamy sie na kolejne wizyty).
On jest w tej chwili bardzo zajety i nie moze narazie przyjezdzac do mnie, a mnie to meczy, bo wychowana w domu w ktorym rozmowa z chlopakiem powodowala nazywanie mnie szmata i ku… przez ojca, zle sie czuje przy dwoch kolejnych wizytach u niego.
Jako osoba ktora kiedys ktos zdradzal z kolezanka z pracy, mam tez leki dotyczace innych kobiet, zwlaszcza w miejscu pracy chlopaka. Wyjasniam je i nie mam watpliwosci ze nie jestem oszukiwana. Na szczescie nie robie scen tylko wyjasniam spokojnie.
Ale tak sie nie da zyc! Co jakis czas mnie to dopada. Chodze na terapie i juz wielu rzeczy jestem swiadoma, ale zawsze funduje sobie 2 dni meczarni przed takim piruetem i kolejny dzien po, kiedy dochodze do wniosku ze niepotrzebnie sie tak przejmuje.
Macie jakies sposoby zeby wiecej czuc a mniej myslec?
