Coś w tym jest 🙂 Nigdy jeszcze nie związałam się ze spokojnym mężczyzną. Ci, którzy byli przewidywalni i poukładani, byli po prostu dla mnie za nudni. Fajnie się z nimi rozmawiało, ale na partnera nigdy bym ich nie wybrała. No i rezultat jest taki, że jestem sama, a dotychczasowe związki to wielka huśtawka, lunapark emocji, zarówno dobrych, jak i złych. Nigdy constans. Dopiero teraz zaczynam dostrzegać piękno w tych wszystkich nudnych związkach moich przyjaciół. Tylko zastanawiam się, czy potrafiłabym w takim związku wytrwać. I tak źle, i tak niedobrze. Jest jakaś szansa dla mnie, że będę potrafiła stworzyć coś dobrego i trwałego? 🙁
