Odp do Gosia…
Bardzo trafnie ocenilas sytuacje Gosiu… Tak, mam to wszystko dzieki wlasnemu uporowi i pracy, gdyz bardzo mi zalezalo. Kiedys, gdy nie mialam wlasnego miejsca na swiecie ani nikogo komu by zalezalo na mnie, jezdzac autobusem czy tez tramwajem patrzylam w oswietlone okna i zastanawialam sie czy ktores z tych swiatelek bede mogla nazwac kiedys swoim miejscem na ziemi… teraz tak, jest takie swiatelko ktore pali sie tylko dla mnie… Ale z jednym sie pomylilas… Ja juz nie placze… bo nie mam juz lez. Mimo to ciagle walcze, choc sil juz coraz mniej. Bo tak naprawde w dalszym ciagu jestem sama. Wiec po co??? I dla kogo??? Jaki to ma sens…??? Ale jeszcze sproboje. W przyszlym tygodniu jestem umowiona na pierwsza wizyte. Zobaczymy co bedzie dalej… Byc moze sie uda sie cos zmienic w moim zyciu, lecz jesli nie… no coz… Pozostanie mi tylko jedno… Pogodzic sie z tym ze nie moge juz nic zrobic i spedzic kolejna wigilie samotnie cieszac sie tym co mam… Bo tak jak napisalas, przeszlosci nie moge zmienic. Pozdrawiam serdecznie i zycze Ci najpiekniejszych swiat…
