wszyscy mi juz tak powoli gadaja. nawet moj rozum. ale co ja mam poradzic. naprawde gdy slucham rozumu, to koncze na tym ze musze brac leki uspakajajace. w tej chwili staram sie przetrwac. nie wiem, moze za jakis czas bedzie mi latwiej odejsc. a moze on wyjdzie z tego. nie wiem. nie mam pojecia co robic, zeby po prostu byc w stanie wstawac kazdego dnia z lozka. bo tak szczerze, to juz tylko to mnie zaczelo interesowac. jak ja mam to wszystko przetrwac. a mowisz, ze jak juz wpadlas w sidla milosci to musisz juz walczyc i tyle. Moze ja tez wpadlam?! Moze nie zlozylam przysiegi malzenskiej, ale czy narzeczenstwo to tez nie jest pewno forma przysiegi? choc, wiem, ze jesli by w moje zycie wkroczyl w tej chwili inny czlowiek, to nie odtracilabym go od razu. ale nie ma takiego. i nie zapowiada sie. wiec nie mam pojecia co robic, i staram sie po prostu przetrwac.
