Hej Atra, do pewnego stopnia rozumiem Twoj problem, moj mezczyzna tez potrafi godzinami lezec na kanapie i ogladac telewizje, chce zebym wtedy przy nim byla, jak siedze cicho wszystko jest w porzadku, a jak tylko zaczynam mowic, robi sie strasznie niecierpliwy, nie dotyczy to tylko ogladania telewizji (bo pewnie ktos pomysli, ze to normalne, ze chcialby swoj ulubiony program obejrzec w spokoju…), praktycznie zawsze kiedy chce porozmawiac, posmiac sie, mowie mu o czyms dla mnie waznym, on wydaje sie odlegly, jakby nie sluchal, rozdrazniony tym,ze tyle mowie. Kiedy jestem cicha jest bardzo czuly, taki bliski i kochany, ale kiedy tylko ja sie na ta intymnosc otworze-wszystko znika, znowu staje sie zdystansowany… I co smieszne, ja jestem w ogole z natury bardzo spokojna, znaczy nie lubie duzo mowic, a On z kolei jest dusza towarzystwa… Wiec boli mnie to,ze kiedy jestesmy ze znajomymi buzia mu sie nie zamyka, nie moze przestac rozmawiac ze znajomymi, a w momencie kiedy zostajemy sami on sie oddala… Bardzo brakuje mi intymnosci, bliskoci emocjonalnej w moim zwiazku…Tez zaczynam sie zastanawiac czy moze nie jest ze mna dla jakichs materialnych korzysci? Z tym ze ja za bardzo takich korzysci nie przynosze, wiec to raczej malo prawdopodobne;) Boli mnie to,ze o jego odczuciach, opiniach dowiaduje sie dopiero gdy jestesmy w towarzystwie innych ludzi, wtedy nie wstydzi sie mowic o niczym. A kiedy jestesmy sami, irytuje go kiedy probuje nawiazac z nim jakis kontakt. A jesli tego nie robie, sam zaczyna, ale konczy w momencie, kiedy widzi, ze sie angazuje. I kto powiedzial,ze to kobiety sa skomplikowane?;)
