Trudno coś doradzać, bo DDA są różni jak różni są ludzie bez "syndromu" (jak ja nie lubię tego słowa ble). Twój mąż ma poważnie problemy emocjonalne, ale z tego co przeczytałam Ty zdawałaś sobie z tego sprawę przed ślubem. Zastanawiam się, czemu więc weszłaś w ten związek? Sądziłaś, że po ślubie się zmieni. To rzadko tak się dzieje, wręcz przeciwnie. Pewne rzeczy przybierają na sile, bo się do siebie przyzwyczajamy, łatwiej przestajemy się starać i czujemy się dużo pewniej niż bez tego papierka, a zwłaszcza bez przysięgi. Zastanów się poważnie czego chcesz na dzień dzisiejszy. Czy naprawdę go kochasz i chcesz walczyć o niego? Wtedy wyjście jest jedno: nie ma powrotu, jeśli on nie zgłosi się na terapię. To trochę jak z alkoholikiem albo odepchnięty się podniesie i weźmie w garść, albo to koniec. Oczywiście samo zgłoszenie się na terapię nie pomoże, on jeszcze musi na nią chodzić i to także jest warunek powrotu. Danie kolejnej szansy za wcześnie też może być błędem. Jeśli jednak uznasz, że masz już dość to warto odejść, ułożyć sobie życie. Ja też jestem wierząca i nie mogłabym się związać z innym mężczyzną po rozwodzie bez unieważnienia kościelnego, ale z tego co już o unieważnieniach ślubów kościelnych przeczytałam to masz na to szansę, bo Twój mąż jest niestabilny emocjonalnie i może zostać uznany przez władze kosćielne za osobę niezdolną do założenia rodziny. Wszystko zależy od Ciebie. Tylko Ty musisz wiedzieć czego chcesz, choć ja wiem, że nie jest to łatwe. Pozdrawiam serdecznie!
