hm, ja jestem szczesliwa 🙂 czasem jest ciezko, czasem mam mniej sily, czasem czuje, ze energia i dobro wprost mnie rozpiera, czasem potrzebuje czyjejs pomocy i ciepla. czasem ja daje wsparcie, czasem ktos mi daje. ale rownowagi i spokoju mam w sobie coraz wiecej, juz sie tak nie szarpie, lepiej mi ze soba. Naprawde widze duuuze zmiany po terapii, po pracy nad soba.
Prawda ma ogromna moc. staram sie nie uciekac tylko stanac z nia oko w oko, chocby byla nie wiem jak bolesna. Jasne, ze sie boje, ale to jeszcze o niczym nie decyduje.
Wiecie co, od kiedy przestalam sie wstydzic tego, ze jestem dda, ze mnie cos boli, ze mi zle, ze cos mi sprawia trudnosc, to coraz wiecej osob sie otwiera przede mna, co calkowicie zmienia nasze relacje. Czuje, ze zyje tak prawdziwiej, mocniej. Nie wszystko jeszcze umiem powiedziec (pewnie nie trzeba wszystkiego mowic i wszystkim, i nic na sile), ale coraz mniej rzeczy jest mnie w stanie dotknac czy zranic.
A jesli chodzi o te medytacje, to po prostu spodobala mi sie. Nie interesuje sie buddyzmem jakos szczegolnie, w ogole jestem obrzydliwie areligijna, trzezwo myslaca i zdemoralizowana 😉
Buziaki
ps. kokolino, jesli chcialabys popisac (lub pomilczec), moj mail to:
umieram9@o2.pl
gg: 7485775
mail jest jeszcze ze "starego zycia". zachowuje go, zeby pamietac, jak dluga droga juz jest za mna. pytalas, czy zawsze mam tyle sily. jesli znajdziesz na forum post "samookaleczanie", to cos on rozjasni. sciskam
Edytowany przez: aimka, w: 14.10.2005 00:39
