męska depresja

[Anonim]

#18390

ja mam tak że czuje ze nie moge sie całkiem odsłaniać.
U mnie owa depresja jest, ale jest skutecznie tłumiona przezemnie. Wtedy skupiam sie na jej problemach, nie na swoich, co daje mi słodkie ukojenie bolu, i jednocześnie wiem że w ten sposob sie oddalam i obojętnieje… Co jakiś czas widać ta mała czastkę tak bardzo poraniona, że całe prawie całe życie z niej wychodzi, po czym zalepiam ja myślami, myślami rożnej maści… przeważnie zalepiam ja zmartieniami mojej dziewczyny,ale ten plaster z bolu odpada po czym jeszcze bardziej boli… boli bardzo i nie wiem co z tym zrobić… nie umiem mowić, nie wiem co. BO jak mam mowić to nagle jest :blink: :huh: :unsure: :dry: – nieważne…wydawało mi sie… 😆

[Anonim]

#18396

bahura_tovah
wysłałam Ci doc

czy moglabys jeszcze raz przeslać 🙂

[Anonim]

#18397

ja tez poprosze ten *.doc. dzieki krosz@interia.pl

[bahura_tovah]

#18414

wszyscy dostali? 🙂

zastanawiam się…
czy wtedy, gdy dopada Was, mężczyzn depresja- naprawdę chcecie się od nas odgrodzić murkiem i liczycie na spokoj i że Was zostawimy samych sobie,
czy to jednak trochę taka poza?
nie wiem, co mam robić: dzwonić do niego, narzucać mu swoja obecność
i starać się będac blisko troszczyć się o niego?
czy wręcz przeciwnie: uszanować jego wybor i czekać aż sam się odezwie,
bo wie, że może na mnie liczyć…?
(przy tym chodzę po ścianach i zamartwiam się, ale może dam jakoś radę…)

ta bezsilność strasznie daje mi po zaworach….

[Anonim]

#18415

aniolku lepiej poczekaj,niech sam sobie wszystko przemysli…………..

[bahura_tovah]

#18416

tak zrobię Noel.
będę czekać, bo wiem, że warto.
wiem też, że na najlepsze czasem trzeba długo czekać…

dobrze, że jesteś!
dziękuję…..

[man]

#18419

Czasem potrzebuję spokoju, chcę być sam, nie mam wtedy ochoty nikomu się spowiadać. Zamykam się i nastawiam te kolce. Wtedy najbardziej mnie wkurzaja mnie pytania w stylu: czy wszystko w porzadku, czy coś się stało itp.
Staram się nie ranić przy tym innych osob, ale jak usłyszę po raz -enty co ze mna sie dzieje to mam dość.
Jeśli sytuacja dot. by mnie to liczyłbym tylko na uszanowanie moich uczuć i trochę cierpliwości. 🙂

[Taki_Jeden_Facet]

#18423

bahura_tovah napisała:
„będę czekać, bo wiem, że warto.
wiem też, że na najlepsze czasem trzeba długo czekać…”

Hej, witam po krotkiej absencji 🙂

Piszę w 2 sprawach:
1) Nadal nie jestem terapeuta, więc nadal będę pisał TYLKO O MOICH UCZUCIACH, oczywiście w zwiazku z tematem postu.
Na własnym przykładzie wiem, że oddzielam się od bliskich (rodziny, kobiety ktora kocham i przyjacioł) kiedy mam spadek nastroju (depresję?). Ale ostatnia rzecza, ktorej NAPRAWDE oczekuję jest to, że oni to przeczekaja. NAPRAWDE CHCE, żeby do mnie przyszli czy zadzwonili i dowiedzieli się o co chodzi. Zwykle się wtedy na nich wkurzam (naprawdę, nie udaję). Ale najlepsze, co moga wtedy zrobić, to mnie zmieszać lekko z błotem (że się rozczulam, że też maja problemy, że mnie rozumieja, ALE świat się nie konczy, a ja histeryzuję i jak chcę ich mieć w d… to OK, ale to bez sensu) i w taki oto dziwny sposob wyciagnać mnie z dołka.
Sprawdzone wielokrotnie. Zastrzegam, że DZIA£A NA PEWNO NA MNIE, więc nie daję gwarancji. Tylko dzielę się doświadczeniem 😉

2) Druga sprawa: oczywiście poproszę o doca. Powtarzam e-mail: backdoor77-małpa-wp.pl

Pozdrawiam serdecznie
TJF

[bahura_tovah]

#18425

Taki_Jeden_Facet napisał:
”
Ale najlepsze, co moga wtedy zrobić, to mnie zmieszać lekko z błotem
(że się rozczulam, że też maja problemy, że mnie rozumieja,
ALE świat się nie konczy, a ja histeryzuję i jak chcę ich mieć w d… to OK,
ale to bez sensu) i w taki oto dziwny sposob wyciagnać mnie z dołka.
”

może zrobmy w tej sprawie głosowanie i na podstawie wynikow ustalmy jakieś zasady, co? 😉 😛 :blink:

jedno jest pewne- nie lubię tej jego deprechy…
na razie probuję stosować 'złoty środek’: czasem dzwonię, ale też staram się czekać, aż on nie wytrzyma…i sam to zrobi…
chyba jest mi 'wdzięczny’ za to, że szanuję jakoś tę jego ucieczkę w samotność…
jednak jeśli sytuacja będzie się przedłużać, to się chyba rozzłoszczę,
bo w koncu przez to wszystko deprecha dopadnie rownież mnie …wrr
brakuje mi go…bardzo, bardzo…

[bahura_tovah]

#18503

bardzo dziękuję wszystkim, ktorzy zechcieli podzielić się swoja opinia na ten temat.
trudno powiedzieć, żebym poczuła się przez to madrzejsza 😉
ale na pewno poczułam się mniej samotna w borykaniu się z tym problemem…

życzę powodzenia Wam – i sobie także..
i jak najmniej dołkow…
B)

[Autor]

Wpisy