Dziekuje za rade, musze popróbowac , oczy nie są przyzwyczajone do tego sposobu patrzenia.
To jest wiec Was troje.Mysle, ze kazdy w głebi wie, co oznacza dla niego diagnoza. Z tą najwazniejsza jestem zaznajomiona i staram sie pracowac, jak tylko moge. Owszem są równiez inne zachwiania, lecz mysle, ze nie kieruja mna.Są sprawy, które pozoatwiam w innych obszarach. Sama choroba dla mnie to tylko objaw fizyczny, a zrodlo tkwi w innym miejscu. Jednym sposobem na pewno jest poglebianie wiedzy, co do fizycznych symptomow, lecz ja chciałabym staram sie szukac inaczej.Odnosic do tego, w jakim jestem stanie wewnetrznym i szukac indywidualnie. Kazda choroba jest inna i ma odmienny przebieg. Te, ktore uwazamy za typowo fizyczne, przebiegaja odmiennie, a co powiedziec o chorobach duszy? Na to nei ma ani diagniozy, ani recepty. Taki jest wiec moj sposób patrzenia na to, co chorego tkwi we mnie. Z tym, co "widzialne" bede pracowała z terapeuta i grupami wspracia, a dla mnie prawdziwa "praca" to ta, jaka musze podejmowac w swoim wnetrzu. ( choc mysle, ze obie te prace są jak sinusoidy, maja wspolne punkty przeciecia, lecz w odnisieniu do całości jest ich na prawde nie wiele …)
Serdecznie pozdrawiam
