Ja ie to mialam na myśli,Raczej chodziło mi o ucieczkę przed żałobą, o koniecznosci mobilizacji, wzięcia sie w garśc,wydaje mi się,że takie jest społeczne zapotrzebowanie,żaloba tak jak śmierc staje sie w społeczeństwie czymś wstydliwym….nie myślalam że jestemDDD, ale chyba tak.Myslałam też o dobrodziejstwie żałoby, tak jak o dobrodziejstwie płaczu, modlitwy,,,Rozumiesz mnie chyba.Ja teraz tak jak Dudi mam na zmiane uczucie żalu,żłości i ulgi.Ulgi po smierci matki, no tak właśnie jest.żałoba dotyczy też zalu za jakąs tam niespełnioną miłością,Bo ja nie odczuwam straty matki,ale stratę jakiejś takiej mojej instynktownej miłości do matki, ogólnie do matki …..Mój ojciec przed śmiercią był dla mnie naprawdę bardzo fajny….a matka nie było jej na to stać.Kiedyś na czacie żaliłam się dziewczynom,że nie mam siły iść odwiedzić jej w szpitalu, bo czułam się przez nią dalej dręczona tam,Nie mogę pozwolić żeby mnie dręczyła po śmierci.dlatego czarne ciuchy przynosza mi ulgę, a także to opowiadanie Wam w kółko o śmierci, o pogrzebie.to jest właśnie moja żałoba,
