No nie wiem, sam osobiście nie wyznaczałem nikomu zadań nigdy. Natomiast irytowali mnie ludzie, którym tak ciężko było cokolwiek zrobić. Najwyraźniej uważali, że to bardzo niesprawiedliwie, że w pracy trzeba pracować, że mają jakieś obowiążki itd. Z takimi ludźmi się ciężko pracuje w zespole, gdzie wykonanie zadań zależy od wielu, różnych osób. Mi osobiście zawsze wydawało się takie oczywiste, że mam jakieś obowiązki jestem za coś odpowiedzialny itd.
Inna sprawa, że przełożony z taką mentałnością pod tytułem "co to nie ja, och jaki to ja jestem wspaniały, nigdy się nie mylę, ja jestem panem i władcą, jestem twoim przełożonym a więc twoim panem i nie masz nic do gadania, empatia jest dla frajerów, ja nigdy nie jestem winny – to wy sie dajecie itd itp – wiecie, o co chodzi" to chyba najgorsze co może być. Jednak z własnego doświadczenia wiem, że często zdarza się że właśnie tacy ludzie często sprawują funkcje kierownicze i uważam, że to jest kategoryczny błąd. Pracowałem już trochę, to tu, to tam i z tego co zauważyłem, to wiele zależy przede wszystkim od osoby na samej górze. Przełożony powinien moim zdaniem, rozmawiać z pracownikiem w sposób uprzejmy, szanując druga osobę – jeśli tak nie potrafi lub nie chce, to moim zdaniem zwykła niedojda z niego, a nie przełożony.
