Dzieki Gandi71 😉
A ja dalej w temacie 😉
Namalowalam w zyciu trzy obrazy 😉 W sumie przebrzydkie, nikomu nie pokazuje, bo sie troche wstydze, ale na pewno nikt by im nie zarzucil, ze nie ma w nich uczucia, smutku, leku, depresji. Mysle, ze mimo ogromu swojej brzydoty sa wartosciowe na swoj sposob. No i tu taka mysl, niech DDA, ktorzy potrafia malowac, wezma w czasie depresji czy dola pedzel i plotno i zaczna bazgrac. Gwarantuje, ze artyzm tych obrazow bedzie przewyzszal wiele innych. Bo artyzm to uczucia i zazwyczaj te przykre przelane na dzielo. A w DDA tych uczuc tak wiele. Mysle, ze potencjalnie DDA sa wspanialymi artystami, nie takimi co to kolo bramy Florianskiej siedza i konia czy gola babe na sprzedaz wystawiaja, ale takim prawdziwymi jak Van Gogh, gdzie to co na plotnie prosto z serca idzie. Bo prawdziwa sztuka to serce pele uczuc. Wiec to kolejna nasz silna strona 😉 Ja niestety nie umiem malowac, ale jakbym umiala to bym ta moja przykra przyszlosc w tym wykorzystala (moze chwyce sie poezji ;-))
