dlugo tu nie zagladalam, a teraz po koszmarnym weekendzie, kiedy to odwiedzili minie goscie w tym moja siostra, ktora naaaaturalnie wie lepiej jak powinno wygladac moje zycie, bo od lat krece sie w tym samympunkcie ( w tym czasie skonczylam studia, znalazlam niezla prace, dalej sie ucze, planuje kupno mieszkania, od roku chodze na terapię). Terapia – za dlugo jej zdaniem trwa, moj ex , ktorego wciaz kocham, nie rozstalismy sie z powodu zdrady, ale dlatego, ze oboje jestesmy dda i sie pogubilismy, ja chodze na terapie on nie. Ona wie, ze on mnie nie kocha, czyli wyglada na to, ze lepioej wie od niego, on jest egoista, ja robie blad, ze utrzymuje kontakty z jego rodzina, ale to oni utrzymuja kontakty ze mna, ja nie staram sie szukac okazji do spotkania z nim, wrecz unikam takich sytuacji. ona wszystko wie lepiej, jej malzenstwo to fikcja, dzieci zachukane, zyja w swiecie, w ktorym podstawa to fajny ciuch.
Konczac ten przydlugi wywod – dzisiaj wracajac na ta strone, po urlopie, poczulam sie jak w domu, wsrod swoich.Bez pouczania, a ze zrozumieniem.
Wczoraj zdolowana zadzwonilam do terapeuty, wytlumaczyl mi, ze kiedy zaczynamy sie zmieniac w trakcie terapii, ludziom, ktorzy przyzwyczajeni sa do naszego wczesniejszego zachowania, trudno sie z tym pogodzic, zwlaszcza jezeli wczesniej mieli duzy wplyw na nasze zycie i podejmowane przez nas decyzje
