Witam wszystkich…
Czy znacie to uczucie wzmożonej samotności w weekendy ? Ja przez cały tydzień czekam na sobotę i niedzielę, bo w tygodniu mam sporo obowiązków…a kiedy już te dni nadchodzą, zwykle marnotrawię je zamknięta sama w swoim mieszkanku, jak w pieczarze :/ Nie to nawet, że nie mam się z kim spotkać. Raczej uświadamiam sobie, że w miejscu, w którym mieszkam nie ma nikogo na tyle mi bliskiego, żebym chciała się autentycznie spotkać, a nie tylko po to, żeby nie być sama.
No i właśnie samotność uświadamiam sobie najbardziej w weekendy. Chociaż ostatnio bliska osoba powiedziała mi, ze tak naprawdę każdy człowiek jest w głębi duszy sam (lol) Ale jakoś mnie to nie pociesza. Może kogoś z Was spotyka podobny paradoks – że kiedy jesteście sami, nie potraficie mądrze odpoczywac i wykorzystać czasu wolnego? U mnie wiąże się to chyba z brakiem dostatecznej miłości do siebie samej i z tego, że nie lubię własnego towarzystwa na tyle, żeby w pełni zaakceptować to, że czasem jestem sama ze sobą. Widzę, że np. wiele rzeczy potrafię robić, żeby towarzyszyć drugiej osobie i zaspokoić jej potrzebę towarzystwa, ale kiedy ta osoba znika, nie potrafię sobie samej sprawić prawie żadnej przyjemności 🙁
Może macie jakies refleksje na ten temat > A tak poza tym, jeśli ktoś czuje się ssamotny w to niedzielne popołudnie, może mała pogawędka na gg…??:whistle:
