doskonale cię rozumiem. Jestem teraz w związku ( który chyli się ku upadkowi) z mężczyzną, który jest niedostępny emocjonalnie. Do tego jest bardzo kapryśny i ciężko go wyczuć. To jest facet, który przyciąga i odpycha na zmianę… tak jakby miał za plecami jakąś kulę kryształową, pokazywał ją i znów ją chował na długo. Przez to i ja zamknęłam się w sobie i nie okazuję uczuć również…
teraz gdy zastanawiam się nad tym związkiem to szukam pozytywów i jakoś cieżko mi cokolwiek znaleźć, bo coraz bardziej myślę, ze ja go po prostu nie lubię 🙁
napisałam mu że wszystko się sypie we mnie (on-zero reakcji), więc napisałam że zawiodłam się że nie dostałam żadnej odpowiedzi, chocby trzymaj się, jutro przyjdę to porozmawiamy i napisałam że chcę być sama – znów zero odpowiedzi.
dlaczego mi tak ciężko uwierzyć w to, że ma mnie w dupie głęboko (zapewniał że mu na mnie zależy)
teraz już 4 dzień jestem na detoksie od niego-tak się czuję, ajk detoks, wszytsko co złe ze mnie wychodzi… i właśnie szukam tych pozytywów … i ciężko mi znaleźć, bo nawet sex nie był udany i bardzo rzadki (jak dla mnie rzadki-raz w tygodniu) i podchodził do niego raczej niechętnie (zawsze mnie to dziwiło, jak facet może powiedzieć w nocy w łóżku kobiecie: daj mi spokój albo czego ode mnie chcesz? bardzo często mi odmawiał, a ja nigdy, chociaż czasem miałam ochotę się odegrać-ale nie widziałam w tym sensu…
w ogóle to gównianie się czuję
