maniek413 zapisz:
”
a jesli chodzi o te wspomnienia to ze jednak moze bedzie lepiej bedzie powracac w obecnosci psycholog.bo ja nie jestem w stanie przewidziec jakie moga byc skutki powrtu wspomnień.
nie ma sensu przywoływac wspomnien ,abu sie dołowac i spawiac sobie niepotrzebne cierpienie. trzeba wiedziec co z niemi zrobic.
”
To sie nazywa zaufanie do psychologa- jak narazie ufam mojej terapeutce.:)
Co do przywoływanai wspomnień, albo na odwrót, wspomnienia mam, tylko odciełam sie od uczućw danym momencie. Ja nie pamietam uczuć, co nie znaczy, że umysł tego nie zakodował. Jak umysł zakodował, to on może swoją droga a moje ciało i psychika-z pełną warstwą mechanizmów obronnych-swoją drogą.
Jak dobrze kojarze przy takch problemach najwiecej problemów jest z poczuciem winny. Dziecko bierze cały problem na siebie, ż eto zjego winy tak sie dzieje i tak dalej i tak dalej. Niekoniecznie trza dochodzić do szczegółów wydarzeń, ale to sie wszystko rozgrywa na poziomie również poznawczym. Nauczyłam sie pewnego działania, choć tego nie pamietam, to dalej tak robie. Zdrowienie chyba polega na tym, by zmienić pewne wartości.
Ostatnio też dowiedziałam sie, że Ci co dopuszczają się molestowania, tak naprawde nie zależy im na akcie seksualnym, bardziej im zależy na dominacji, na poniżeniu na różnych takich rzeczach. I ten co jest ofiarą walczy z czymś w czym jest bezbronne.
To jest dla mnie pewien rodzaj formy przemocy. Podobnymi cechami kierują sie ludizie, którzy dopuszczają sie przemocy fizycznej, słownej, psychicznej tylko są wykazywane w innej formie.
To takiem moje przemyślenia. Nigdzie tego nie wyczytałam, terapeutka tez mi tego nie mówiła. To takie moje wnioski. Mogą być jeszcze mylne.:P
Edytowany przez: lol, w: 2012/03/17 23:58
