Dzięki Zaneta. :kiss: Nic się nie stało, tylko ja poczułam się jak dziecko, które z każdej decyzji musi się tłumaczyć, które potrzebuje zgody otoczenia na wszystko. Zawsze tak było, tylko że dopiero teraz zdałam sobie z tego sprawę. Nie maluję paznokci, bo komuś się to może nie spodobać, nie farbuję włosów, bo komuś może się to nie spodobać. I tak dalej, i tak dalej. A przecież to są moje paznokcie i moje włosy i nikomu nic do tego, co z nimi zrobię!
A co do Twojej terapeutki, to myślę, że powinnaś jej o tym powiedzieć, niezależnie od tego, że chcesz zmienić ośrodek. Mi moja terapeutka powiedziała, że to ważne, żebym mówiła, jak się z nią czuję, bo bez tego nie uda nam się wejść w dobrą relację terapeuta-pacjent. I właśnie te trudne momenty są kluczowe. Ja wiele razy miałam wrażenie, że terapeutka chce mnie oszukać i chciałam rzucać terapię i za każdym razem omawiałyśmy to. Po ostatniej sesji też mi się wydawało, że się dobrze bawi moim kosztem, że wskazywanie mi słabych punktów sprawia jej satysfakcję, bo przecież gnębienie mnie jest takie fajne! :S Muszę jej o tym powiedzieć następnym razem.
