Moj ojciec zrobił mi awanturę, kiedy przyjęto mnie to liceum ogolnoksztalcacego… bo wg niego miałam iść do zawodowki i zarabiać na siebie ("bo ja w Twoim wieku to już dawno pracowałem na swoj majatek dorobkowy… a Ty co?") … Sytuacja powtorzyła się cztery lata po¼niej, gdy zamiast szukać pracy, rozpoczęłam studia….. Teraz piszę pracę magisterska, nie żałuję, że go nie posłuchałam, bo przemawiała przez niego zazdrość, że mogę osiagnać w życiu coś więcej niż on i chęć podporzadkowania mnie sobie…
:dry:
Gonzo… masz siłę, poszukaj jej w sobie! 🙂 I odpowiedz sobie na zadane w nieco przewrotny sposob pytanie: dlaczego nie miałbyś się nadawać? 😉
Ja w ciężkich chwilach też mam watpliwości, ale chyba to normalne, że człowiek się zastanawia, czy dobrze robi? :rolleyes:
nie po to zarywałam te wszystkie noce w kolejnych sesjach, by teraz żałować wyboru tylko dlatego, że komuś tam on nie odpowiadał… hmm komuś tam… no niby mojemu ojcu, ale skoro on nie poczuwał się do roli bycia ojcem, to czemu ja mam go tak traktować…
Przejmujesz się jego zdaniem dlatego, że mimo wszystko to jest właśnie Twoj ojciec i jak każde dziecko pragniesz, by akceptował Ciebie i Twoje wybory i wspierał Cię dobra rada… ale czy powiedział Ci dlaczego uważa, że się nie nadajesz? Podał Ci argumenty? Nie widzę.
