Hmm… ja właśnie pracuję nad soba, by zmienić się w podobnym kierunku 🙂 W moim życiu też nie było miejsca na spontaniczność, beztroskę… wszystko musiało być zapięte na ostatni guzik, przygotowane, wyświechtane do granic możliwości… wszystko wyliczone co do najdrobniejszych szczegołow… Byłam zdania, że należy 10 razy zmierzyć, by raz dobrze uciać ("kompleks krawca" 😉 ) Aż w koncu przyszedł ten moment, kiedy owo mierzenie zaczęło mnie męczyć. Doszło bowiem do tego, że potrafiłam się zastanawiać nad podjęciem jednej decyzji tak długo, że często było już za po¼no… zbyt długo po prostu zwlekałam 🙁
Teraz wiem, że chcę to w sobie zmienić… Myślę, że dojrzałam do tego, by zawalczyć o przysłowiowego "spontana" :laugh:
